Nie sposób więc było pisać o Davidzie ani przeprowadzać z nim wywiadów, nie mając świadomości, jak burzliwe było jego wewnętrzne życie i jak niepewna była ścieżka, po której kroczył. Mroczne nastroje spadały na niego nagle, jakby znikąd, i całkowicie go pochłaniały. Jego gniew, frustracja i uczucie upokorzenia z powodu tego, co mu uczyniono — złość na własną, dosłowną i metaforyczną impotencję — były dla jego bliskich czymś przerażającym i bolesnym.