Radykalna krytyka założeń rozpowszechnionego modelu etyki prowadzi Julia Cabrerę do być może pierwszej w dziejach współczesnej filozofii jednoznacznej konkluzji antynatalistycznej. Odrzucenie afirmatywnego wzorca pozwala autorowi naszkicować przez pryzmat wszechobecnego a wypieranego niebytu fascynujący kosmos człowieka negatywnego, kładąc zrąb nowej wizji narodzin, samobójstwa, niewolnictwa, miłości i twórczości.
Bezlitosna, brawurowa, osobista, poetycka i prowokacyjna. Atak z jednej strony na konformizm mentalności akademickiej, z drugiej na wywiedzioną z płytkiej lektury Nietzschego jazgotliwą pochwałę życia intensywnego.
Dzieło godne wniosku Ciorana z rozmowy z Fernandem Savaterem: „książka musi naprawdę być raną”.
Uwaga: do końca przedsprzedaży z kodem CABRERA wszystkie poprzednie książki z serii „XYZ” z 25% rabatem!



