Przyjęło się uważać, że mężczyźni wyrażają agresję przede wszystkim przez przemoc fizyczną, kobiety zaś robią to w sposób mniej bezpośredni, bardziej ukryty i trudniejszy do uchwycenia. W głównym nurcie debaty społecznej i medycznej agresja kobiet bywa jednak pomijana, bagatelizowana albo przedstawiana jako słabsza wersja agresji mężczyzn. Czasem sprowadza się ją do szczególnych okoliczności: alkoholu, przemocy domowej, konfliktów rodzinnych czy „wyjątkowych przypadków”.

Taki sposób myślenia zubaża obraz kobiecej agresji. Odbiera jej znaczenie, umniejsza kobiecą złość, doświadczenia i perspektywy, a przede wszystkim utrwala wygodne społeczne mity na temat płci.

Ta książka pokazuje agresję kobiet jako zjawisko realne, złożone i warte poważnej analizy. Autorki krytycznie przyglądają się temu, jak rozumiemy kobiecą wrogość, skąd się ona bierze, jak się przejawia i jakie może mieć skutki. Sięgają do różnych perspektyw naukowych, ale prowadzą czytelnika w sposób przystępny — od teorii i badań po konkretne formy agresywnego zachowania, także te najbardziej skrajne, związane z przemocą seksualną i zabójstwami.

To całościowe, rzetelne opracowanie pozwala zobaczyć agresję kobiet nie jako temat poboczny ani naśladowanie męskiej przemocy, lecz jako osobne zjawisko, które wymaga namysłu, badań i uczciwej rozmowy.